Thiago Motta

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Thiago Motta
Thiago Motta, PSG.JPG
Thiago Motta në aksion me Parisin.
Të dhënat personale
Emri i plotëThiago Motta
Data e lindjes (1982-08-28) 28 Gusht 1982 (36 vjeç)
Vendi i lindjesSão Bernardo do Campo, Brazil
Gjatësia1.87 m (6 ft 2 in)
PozicioniMesfushor
Informacionet për klubin
Klubi aktualParis Saint-Germain nën-19 (trajner)
Karriera në rini
1997–1999Juventus-SP
Karriera profesioniste*
VitetKlubiNdesh.(Gls)
1999–2001Barcelona B84(11)
2001–2007Barcelona96(6)
2007–2008Atlético Madrid6(0)
2008–2009Genoa27(6)
2009–2012Internazionale55(11)
2012–2018Paris Saint-Germain166(8)
Gjithsej434(43)
Ekipi kombëtar
1999Brazil U173(1)
2003Brazili2(0)
2011–2016Italia30(1)
Ekipet e menaxhuara
2018–Paris Saint-Germain U19
* Ndeshjet dhe golat në nivelin profesionist, vetëm në ligën vendase .
† Ndeshje (Gola).

Thiago Motta (lindur më 28 gusht 1982São Bernardo do Campo, São Paulo) është një futbollist brazilian që aktualisht luan në Ligue 1 me skuadrën e Paris Saint-Germain dhe me kombëtaren italiane.

Motta shpenzoi vitet e para të karrierës në Spanjë te Barcelona, ku vuajti me dëmtimet e shpeshta. Ai luajtur edhe për dy sezone e gjysëm me klubin italian Internazionale, para se në janar 2012 të kalonte në Francë te Paris Saint-Germain.

Edhe pse lindi në Brazil, Motta ka pasaportë italiane dhe ka luajtur me kombëtaren italiane. Ai zhvilloi 30 ndeshje nga viti 2011 e deri në 2016, duke u paraqitur në dy edicione të UEFA Kampionatit Evropian, ku arriti finalen në vitin 2012, si dhe në FIFA Kupën e Botës 2014.

Karriera me klube[redakto | përpunoni burim]

Barcelona[redakto | përpunoni burim]

Thiago Motta lindi në São Bernardo do Campo të Brazilit, dhe firmosi me Barcelonën në vitin 1999, kur Motta ishte vetëm 17 vjeç. Thiago Motta u vendos në skuadrën e parë të Barcelonës në vitin 2001, dhe bëri debutimin e tij më 3 tetor kundër RCD Mallorca, ku Barcelona fitoi në Camp Nou me rezultatin 3-0.

Në sezonin 2001-02 në UEFA Champions League, Motta luajti 7 Ndeshje dhe ndihmoi skuadrën e tij që të shkonte deri në gjysmë-finale. Në sezonin 2002-03 në La Liga, Motta luajti 21 Ndeshje dhe shënoi 3 Gola, dhe Barcelona e përfundoi kampionatin në vendin e gjashtë, dhe gjithashtu Motta luajti në një pjesë të rëndësishme të sezonit në UEFA Cup, ku Barcelona u eleminua nga Celtic me rezultatin e përgjithshëm 1-0. Thiago Motta mori karton të kuq gjatë pjesës së parë, pasi pati një grindje në tynelin e stadiumit pasi mbaroi pjesa e parë me portierin Robert Douglas i cili mori gjithashtu karton të kuq [1].

Thiago Motta u ndoq nga disa dëmtime të shumta, veçanërisht nga një dëmtim që pësoi më 11 shtator 2004 kundër Sevilla FC, e cila e mbajti Mottan 7 muaj jasht fushave të lojës, gjatë kohës së tij me Barcelonën [2]. Thiago Motta bëri rikthimin e tij në fushat e lojës më 17 prill 2005, në fitoren 2-0 të Barcelonës kundër Getafe CF në Camp Nou, ku ai hyri në fushën e lojës, dhe u duartrokit si kampion.

Atlético Madrid[redakto | përpunoni burim]

Në gusht 2007, Thiago Motta firmosi një kontratë një-vjeçare me Atlético Madrid, si një transferim i lirë. Ai u penalizua sërisht nga dëmtimet në sezonin e tij të parë në Madrid, duke mos shfaqur dot potencialin e tij të plotë. Në një ndeshje të Copa del Rey kundër Valencias, Motta u dëmua në minutën e 25të kurse Los Colchoneros u mposhtën 1–0.

Për shkak të dëmtimit të Raúl García dhe shitjes së Maniche në janar 2008, Motta filloi të luante si titullar më rregullisht. Megjithatë, në mars, problemet me gjurin u rishfaqën, duke bërë që mesfushori të mbyllte sezonin. Ai më pas fluturoi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës për t'u rikuperuar.[3] Në fund të sezonit, pasi u la i lirë nga skuadra e Atlético Madrid, Motta u përpoq të transferoheshe në Premier League tek Portsmouth, por nuk arriti dot të transferoheshe.[4]

Genoa[redakto | përpunoni burim]

Në shtator 2008, Motta u transferua te klubi italian Genoa si një transferim i lirë, duke kaluar vizitat mjekësore.[5] Gjatë sezonit të tij debutues, Motta luajti mirë dhe ishte vazhdimisht titutllar nën drejtimin e trajnerit Gian Piero Gasperini.

Më 11 prill 2009, Motta shënoi dy gola (një në fundin e pjesë së parë) në fitoren e Genoas 3-2 në shtëpi kundër Juventusit.[6] Ai e mbylli sezonin me gjashtë gola, një rekord personal, duke ndihmuar ekipin të sigurojë një vend në UEFA Ligën e Evropës për sezonin e ardhshëm.

Internazionale[redakto | përpunoni burim]

Thiago Motta (i pari djathtas), në një seancë stërvitore me Interin.

Më 20 maj 2009, gazeta italiane sportive La Gazzetta dello Sport konfirmoi që Thiago Motta, sëbashku me shokun e tij të skuadrës Diego Milito, ishin transferuar nga Genoa te Inter për 38.2 milion (Milito 28 milion dhe Motta 10.2 milion).[7] Përveç parave, Genoa mori shërbimet e pesë lojtarëve të Interit: Robert Acquafresca, Francesco Bolzoni, Leonardo Bonucci, Ivan Fatic dhe Riccardo Meggiorini.[8][9]

Motta bëri debutimin e tij me klubin më 23 gusht në barazimin 1–1 kundër Barit në javën hapëse të sezonit 2009–10Serie A. Ai shënoi golin e parë për ekipin një javë më vonë në fitoren historike 4–0 kundër Milanit, rivalëve të qytetit, duke hapur serinë e golave në San Siro pas një konbinimi me Militon.[10] Më 3 prill 2010, Motta shënoi një dopietë në fitoren 3–0 kundër Bolonjës në shtëpi.[11]

UEFA Ligën e Kampioneve, ku Inter triumfoi për herë të parë pas 45 vitesh, Motta zhvilloi tetë paraqitje, duke thënë një kontribut themelor në ekip. Ai luajti si titullar në ndeshjen e kthimit të gjysëm-finales ndaj ish ekipit të tij Barcelona, por u përjashtua me karton të kuq në pjesën e parë për shkak u duk sikur goditi mesfushorin Sergio Busquets në fytyrë; incidenti mori vëmëndje edhe pas reagimit të ekzagjëruar të Busquets ndaj "dëmtimit".[12][13] Në finale, ku Motta nuk luajti për shkak pezullimi, Inter mposhti klubin gjerman Bayern Munich për të fituar kompeticionin për herë të tretë në histori; Motta vetë e fitoi për herë të dytë, pas suksesit në sezonin 2005–06 me Barcelonën.

Më 23 tetor 2011, nga një korne e ekzekutuar nga Wesley Sneijder, Motta shënoi një gol me kok, të vetmin e fitores ndaj Chievos, e cila ishte para në San Siro për sezonin 2011–12.[14]

Në janar 2012, ai konfirmoi se do të largohej nga klubi pas dy sezonesh e gjysëm.[15] Gjithsej, ai zhvilloi 83 ndeshje në të gjitha kompeticionet dhe shënoi 12 gola, duke fituar gjithashtu edhe gjashtë trofe.

Paris Saint-Germain[redakto | përpunoni burim]

Më 31 janar 2012, tranjeri i Interit tha se ai ishte i sigurt se Thiago Motta do të ishte lojtar i Interit deri në fund të sezonit, dhe e thirri për ndeshjen kundër U.S. Città di Palermo [16][17]. Motta firmosi me Paris Saint-Germain F.C.Francë për 10 Milion € [18]. Pas prezantimit të tij tek PSG, Motta zbuloi se ai e ëndëronte që të luajte tek PSG si: Ronaldinho, Rai dhe Leonardo që janë bashkëkombasit e tij [19], gjithashtu Motta zbuloi se nuk ishte i lumtur tek Interi, prandaj nuk pranonte që të luante, në mënyre që drejtuesit ta shisnin [20].

Katër ditë pasi firmosi me klubin, Motta bëri debutimin e tij për PSG-në kundër Evian Thonon Gaillard F.C. në fitoren 3-1 të PSG-së, gjatë ndeshjes, Motta mori edhe një karton të verdhë [21]. Më 22 prill 2012, Thiago Motta shënoi Golin e tij të parë në Ligue 1 për PSG-në, duke kontribuar në fitoren 6-1 të skuadrës së tij kundër FC Sochaux-Montbéliard [22].

Karriera ndërkombëtare[redakto | përpunoni burim]

Motta me Kombëtaren Italiane.

Motta bëri debutimin e tij për Brazilin në CONCACAF Gold Cup në vitin 2003. Edhe pse luante me kombëtaren U23, në kombëtaren e parë kishte shumë konkurencë, kështu që Motta nuk njihej plotësisht nga FIFA.[23]

Thiago Motta nuk arriti dot që të luante në 2004 CONMEBOL Men Pre-Olympic Tournament, për shkak të dëmtimeve, por arriti që të luante për skuadrën U23 kundër Santos FC në nëntor të vitit 2003.[24]

Motta mori nënshtetësinë italiane në vitin 2011, dhe ju lejua nga FIFA që të luante për Italinë. Thiago Motta u thirr nga Italia për të luajtur një ndeshje miqësore kundër Gjermanisë më 9 Shkurt 2011. Motta luajti 81 minuta dhe më pas u zëvendësua.[25][26]

Më 25 Mars 2011, Thiago Motta shënoi Golin e tij të parë me ItalinëUEFA Euro 2012 - Kualifikueset kundër Sllovenisë në fitoren 1-0 të Italisë.[27] Thiago Motta u thirr nga trajneri Cesare Prandeli për të luajtur në UEFA Euro 2012. Motta luajti në të gjitha ndeshjet, dhe ndihmoi skuadrën e tij të shkonte deri në finale, ku Italia humbi me rezultatin 0-4 kundër Spanjës.[28]

Motta ishte pjesë e listës paraprake prej 30 lojtarësh për Kupën e Botës 2014 më 13 maj,[29] si dhe më pas në listën përfundimtare. Ai luajti ndeshjen e parë në turnament në moshën gati 32 vjeç, duke hyrën në minutën e 57të të fitores 2–1 kundër Anglisë.[30]

Më 31 maj 2016, Motta ishte një nga 23 lojtarët e thirrur nga trajner Antonio Conte për të luajtur në UEFA Euro 2016, duke marrë fanellën me numrin 10.[31] Vendimi për t'i dhënë atij fanellën me numrin 10 shkaktoi polemika,[32] edhe pse shoku i kombëtares Daniele De Rossi e mbrojti vendimin e trajnerit, duke thënë: "Ata që janë tallur me këtë nuk marrin vesh nga futbolli. Thjeshtë luani pak me top me Mottën dhe atëherë do t'a mbyllni gojën. Ai nuk mund të jetë një numër 10 si [Roberto] Baggio ose [Francesco] Totti, por teknikisht është një mjeshtër."[33]

Stili i lojës[redakto | përpunoni burim]

Motta ishte një lojtar luftues, i cili zakonisht luante si mesfushor qëndror ose mbrojtës, por mund të mblulonte edhe pozicione të tjera në mesfushës për shkak të inteligjencës së tij taktike dhe shkathtësisë.[34][35][36] Në kombëtaren italiane, nën drejtimin e Prandellit, ai ndonjëherë luante si mesfushor i tërhequr organizator ose si mesfushor sulmues, për shkak të aftësive të tij për të vendosur ritmin e ekipit me pasimet e tij.[35][36][37][38][39][40][41][42][43][44][45] Në Euro 2012, ai luajti në rolin e ri si mesfushor sulmues fallco në formacionin 4–3–1–2 të Prandellit.[46]

Tiparet më të dallueshme të Mottës janë kontrolli i topit, teknika, vizioni dhe rrezja e pasimit, edhe pse ai është vlerësuar për ndërhyrjet, aftësinë për të lexuar lojën si dhe vititë e tij mbrojtëse në fitimin e topit.[34][38][39][47][48] Për shkak të forcës fizike, aftësisë së gjuajtjeve me kokë dhe vrapimeve përpara nga mbrapa në fund të ndeshjeve, Motta shkëlqente në luftën në ajër,[34][37][47][49] si dhe zotëronte një gjuajtje të fortë nga distanca;[34] pavarësisht këtyre aftësive, Motta është kritikuar për agresionin e tepruar në fushën e lojës dhe rezistencën e pakët.[34][36][39][50]

Statistikat e karrierës[redakto | përpunoni burim]

Klube[redakto | përpunoni burim]

Redaktuar më 12 Maj 2013

Skuadra Sezoni Liga Kupa Europa Tjetër[51] Total
Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola
Barcelona
2001–02 18 1 0 0 7 0 - - 25 1
2002–03 21 3 0 0 13 2 - - 34 5
2003–04 20 1 0 0 5 1 - - 25 2
2004–05 8 0 0 0 0 0 - - 8 0
2005–06 15 1 0 0 7 0 0 0 22 1
2006–07 14 0 2 0 6 0 3 0 25 0
Total 96 6 2 0 38 3 3 0 139 9
Atlético Madrid
2007–08 6 0 0 0 2 0 - - 8 0
Total 6 0 0 0 2 0 2 0 10 0
Genoa
2008–09 27 6 0 0 - - - - 27 6
Total 27 6 0 0 0 0 0 0 27 6
Inter
2009–10 26 4 5 0 8 0 1 0 40 4
2010–11 19 4 3 0 5 1 2 0 29 5
2011–12 10 3 1 0 2 0 1 0 14 3
Total 55 11 9 0 15 1 4 0 83 12
Paris Saint-Germain
2011–12 14 2 2 0 0 0 0 0 16 2
2012–13 12 1 1 0 2 0 0 0 15 1
Total 26 3 3 0 2 0 0 0 31 3
Karriera në total 210 26 14 0 57 4 7 0 288 30

Kombëtarja[redakto | përpunoni burim]

Burimi: [52]

Ndeshjet dhe golat sipas ekipit kombëtar dhe vitit
Ekipi kombëtar Viti Ndsh Gola
Brazili
2003 2 0
Gjithsej 2 0
Italia 2011 6 1
2012 7 0
2013 5 0
2014 5 0
2015 0 0
2016 7 0
Gjithsej 30 1

Golat me Kombëtaren[redakto | përpunoni burim]

Golat dhe rezultatet me Kombëtaren e Italisë.
# Data Vendi Kundërshtari Goli Rezultati Kompedicioni
1. 25 Mars 2011 Stožice Stadium, Ljubljana Flag of Slovenia.svg Sllovenia 1–0 1–0 UEFA Euro 2012 – Kualifikueset

Trofe[redakto | përpunoni burim]

Klube[redakto | përpunoni burim]

Barcelona

Internazionale[53]

Paris Saint-Germain

Kombëtarja[redakto | përpunoni burim]

Brazil
Italia

Referencat[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ Police probe Celtic scuffle; BBC Sport, 12 mars 2004
  2. ^ Motta misfortune hits Barça; UEFA.com, 12 shtator 2004
  3. ^ "Atlético lose Motta for the season". UEFA.com. 29 February 2008. Marrë më 14 February 2010. 
  4. ^ Redknapp unsure over Motta; Football.co, 29 August 2008
  5. ^ "Motta given a chance by Genoa" [Mottës i jepet një mundësi nga Genoa] (në anglisht). UEFA.com. 14 shtator 2008. Marrë më 8 shkurt 2010. 
  6. ^ "Genoa 3–2 Juventus" (në anglisht). ESPN FC. 11 prill 2009. Marrë më 13 dhjetor 2011. 
  7. ^ "Milito e Motta all'Inter al Genoa Acquafresca" [Milito dhe Motta te Inter, te Genoa Acquafresca] (në italisht). La Gazzetta dello Sport. 20 maj 2009. Marrë më 24 gusht 2009. 
  8. ^ "Motta trades Genoa for Inter". UEFA.com. 1 korrik 2009. Marrë më 24 gusht 2009. 
  9. ^ "Il Genoa in rima: con Pelé c' è Dembelé" [Genoa rhymes: with Pelé comes Dembelé]. La Gazzetta dello Sport. 10 qershor 2009. Marrë më 21 dhjetor 2010. 
  10. ^ "AC Milan 0–4 Internazionale". ESPN Soccernet. 29 August 2009. Marrë më 13 December 2011. 
  11. ^ "Motta double maintains Inter lead". ESPN Soccernet. 3 prill 2011. Marrë më 13 dhjetor 2011. 
  12. ^ Matt Dickinson (29 April 2010). "Inter Milan hold off Barcelona to reach Champions League final". The Times. Marrë më 29 April 2010. 
  13. ^ Giles Mole (29 April 2010). "Barcelona v Inter Milan: Thiago Motta fumes at Sergio Busquets' 'terrible behaviour'". The Daily Telegraph. Marrë më 29 April 2010. 
  14. ^ "Motta goal seals Inter win" [Goli i Mottës vulos fitoren e Interit] (në anglisht). ESPN FC. 23 tetor 2011. Marrë më 13 dhjetor 2011. 
  15. ^ "Motta closes on Inter exit" [Motta afër largimit nga Inter] (në anglisht). Eurosport. 25 janar 2012. Marrë më 17 qershor 2019. 
  16. ^ "Ranieri hopeful of Motta stay". ESPN Soccernet. 30 January 2012. Marrë më 3 February 2012. 
  17. ^ "PSG complete move for Motta". FIFA.com. 31 January 2012. Marrë më 4 May 2012. 
  18. ^ "PSG agree Motta deal". ESPN Soccernet. 31 January 2012. Marrë më 3 February 2012. 
  19. ^ "Thiago Motta: It's a dream to follow in the footsteps of Rai, Leonardo & Ronaldinho at Paris Saint-Germain". Goal.com. 2 February 2012. Marrë më 3 February 2012. 
  20. ^ "Thiago Motta: I was unhappy at Inter". Goal.com. 9 March 2012. Marrë më 4 May 2012. 
  21. ^ "Paris Saint Germain 3–1 Evian". Goal.com. 4 February 2012. Marrë më 4 May 2012. 
  22. ^ Paris Saint-Germain 6–1 Sochaux; ESPN Soccernet, 22 April 2012
  23. ^ "Futebol – The Foreign Legion". O Futebol. Arkivuar nga origjinali më 27 September 2007. Marrë më 20 August 2007. 
  24. ^ Seleção Brasileira Restritiva (Brazilian National Restrictive Team) 2000–2003; RSSSF Brasil
  25. ^ "Motta, Giovinco and Matri news. Among the 23 players Buffon's return". FIGC. 6 February 2011. Marrë më 7 February 2011. 
  26. ^ "Motta given green light". Sky Sports. 8 February 2011. Marrë më 8 February 2011. 
  27. ^ "Motta makes his mark for Italy in Slovenia". UEFA.com. 25 March 2011. Marrë më 26 March 2011. 
  28. ^ "Spain overpower Italy to win UEFA EURO 2012". UEFA.com. 1 July 2012. Marrë më 2 July 2012. 
  29. ^ "Botërori 2014 - Trajneri italian publikon listën me 30 lojtarë". trt.net.tr. 14 maj 2014. Marrë më 18 qershor 2019. 
  30. ^ "Italia me leksione për Anglinë". Telegrafi.com. 15 qershor 2014. Marrë më 18 qershor 2019. 
  31. ^ "Conte publikon listën përfundimtare për Euro 2016 (Foto)". Gazeta Express. 31 maj 2016. Marrë më 18 qershor 2019. 
  32. ^ "Italia tregon "muskujt", Motës i rëndon... 10-ta". Panorama Sport. Press Reader. 7 qershor 2016. Marrë më 18 qershor 2019. 
  33. ^ Gladwell, Ben (3 qershor 2016). "Daniele De Rossi: Antonio Conte will get maximum out of Italy at Euro 2016" [Daniele De Rossi: Antonio Conte do marri maksimunin nga Italia në Euro 2016] (në anglisht). ESPN FC. Marrë më 6 qershor 2016. 
  34. ^ a b c d e "Thiago Motta" (në anglisht). FC Barcelona. Marrë më 27 maj 2016. 
  35. ^ a b Alborino, Anthony (8 prill 2014). "World Cup squad selector: T. Motta" [Përzgjedhsi i skuadrës së Kupës së Botës: T. Motta] (në anglisht). Football Italia. Marrë më 27 maj 2016. 
  36. ^ a b c Cremona, Luciano (10 mars 2016). "Thiago Motta e la Nazionale: Conte lo ignora, meriterebbe gli Europei?" [Thiago Motta dhe ekipi kombëtar: Conte e injoron, a e meriton ai të thirret për Kampionatin Evropian?] (në italisht). Sport Mediaset. Marrë më 9 nëntor 2018. 
  37. ^ a b Mangini, Lorenzo (14 prill 2009). "Thiago Motta e la scommessa-gol 'Mi esalto se gioco con le punte'" [Thiago Motta dhe basti i golit 'Jam në më të mirën time duke luajtur me sulmuesit']. La Repubblica (në italisht). Marrë më 23 maj 2014. 
  38. ^ a b Bairner, Robin (14 maj 2014). "Who is Paris Saint-Germain's Player of the Season?" [Kush është lojtari i sezonit i Paris Saint-Germain] (në anglisht). Goal.com. Marrë më 27 maj 2016. 
  39. ^ a b c Kerr, Ian (1 maj 2016). "Euro 2016 Squad Selector: Thiago Motta" [Përzgjedhsi i skuadrës së Euro 2016: Thiago Motta] (në anglisht). Football Italia. Marrë më 27 maj 2016. 
  40. ^ Longo, Fabrizio (15 janar 2012). "Gallery – Inter, AAA cercasi regista. Dall'addio di Motta 16 tentativi andati a vuoto" [Galeria – Inter, AAA duke kërkuar për një organizator të tërhequr. Që nga largimi i Mottës 16 tentativa të dështuara] (në italisht). FC Inter 1908. Marrë më 9 nëntor 2018. 
  41. ^ Bakowski, Gregg (27 tetor 2017). "Thiago Motta: PSG's no-frills continuity man who shows the value of age" [Thiago Motta: Lojtari i PSG-së i cili vazhdon të tregojë vlerën e moshës]. The Guardian (në anglisht). Marrë më 9 nëntor 2018. 
  42. ^ "Thiago Motta: Smooth operator" [Thiago Motta: Operator i qetë] (në anglisht). Ligue 1. 18 shkurt 2014. Marrë më 9 nëntor 2018. 
  43. ^ Larned, Coleman (24 nëntor 2015). "Analytics: PSG wasting Motta's efforts in Europe" [Analizat: PSG duke shpërdoruar përpjekjet e Mottës në Evropë] (në anglisht). Sportsnet. Marrë më 9 nëntor 2018. 
  44. ^ Johnson, Jonathan (13 shkurt 2018). "PSG's Thiago Motta dropped vs. Real Madrid, not yet fit to return from injury" [Thiago Motta i PSG-së hiqet kundër Real Madridit, ende jo në formë për t'u rikthyer nga dëmtimi] (në anglisht). ESPN FC. Marrë më 9 nëntor 2018. 
  45. ^ Cox, Michael (5 nëntor 2013). "Thiago Motta thriving as an elite player at PSG" [Thiago Motta duke lulëzuar si një lojtar elitar te PSG] (në anglisht). ESPN FC. Marrë më 9 nëntor 2018. 
  46. ^ Garlando, Luigi (23 qershor 2012). "Inghilterra-Italia si deciderà qui" [Angli–Itali do të vendoset këtu]. La Gazzetta dello Sport (në italisht). Marrë më 16 gusht 2016. 
  47. ^ a b "Chievo, Sorrentino: "Motta, che forza quel colpo di testa"" [Chievo, Sorrentino: "Motta, çfarë gjuajtje me kokë e fuqishme që ishte"] (në italisht). Calcio News 24. 24 tetor 2011. Marrë më 23 maj 2014. 
  48. ^ Pratesi, Riccardo (26 mars 2011). "Il pensiero azzurro di Prandelli "Serenità e voglia di bel gioco"" [Mendimet e kaltra të Prandellit "Qetësi dhe një dëshirë për futbollin e bukur"]. La Gazzetta dello Sport (në italisht). Marrë më 9 nëntor 2018. 
  49. ^ Bocci, Alessandra; Schianchi, Andrea (26 korrik 2007). "Milan: è Motta il Mister X" [Milan: Motta është Mister X]. La Gazzetta dello Sport (në italisht). Marrë më 23 maj 2018. 
  50. ^ Conterio, Marco (24 maj 2016). "Thiago Motta: "Rido se dite che sono lento, lo sono sempre stato..."" [Thiago Motta: "Qesh kur më thoni se jam i ngadaltë, Unë kam qënë përherë ashtu..."] (në italisht). Tutto Mercato Web. Marrë më 9 nëntor 2018. 
  51. ^ Includes other competitive competitions, such as the Supercoppa Italiana, UEFA Super Cup, Botërori i Klubeve.
  52. ^ "Thiago Motta" (në anglisht). Eu-football.info. Marrë më 3 shtator 2015. 
  53. ^ "Thiago Motta" (në anglisht). inter.it. Marrë më 19 maj 2018. 
  54. ^ "Paris Saint-Germain set record with fourth straight Coupe De France crown" [Paris Saint-Germain vendos rekord me titullin e katërt rresht të Coupe de France] (në anglisht). Goal.com. 8 maj 2018. Marrë më 8 maj 2018. 

Lidhje të jashtme[redakto | përpunoni burim]