Nata me hënë

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Kopertina e romanit

Nata me hënë është një roman i shkruar nga Ismail Kadare dhe botuar në vitin 1985. Po atë vit u ndalua.

Përmbajtja[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

“Nata me hënë” tregon se nje ndermarrje nje vajze qe duhet te kete qene e fejuar apo e lidhur me pare me dike vihet ne qender te qendrimeve kritkie spse paska shkelur moralin. Reagimi i saj duke mos kundershtuar e rivlereson ate.

Qendrimi[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Ai tingëllon si një mbrojtje për respektimin e individit përpara kësaj mases amorfe mbytëse, përgjuese, . Shoqëria e gjurmon jetën private të heroinës, vajzës së re Mariana...

Mbi librin[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Kur Ismail Kadare shkroi "Nata me hënë" mendonte se kishte bërë një novelë lirike, intimiste dhe ja përsëri rojet besnike të regjimit çirreshin si në rastin e "Koncert në fund të stinës", tre vjet më parë. Në këtë rast kishte qenë pak pas "vetëvrasjes" misterioze të kryeministrit. E vërteta është se "Nata me hënë" nuk është një roman i pafajshëm.

Ai tingëllon si një mbrojtje për respektimin e individit përpara kësaj "neve" mbytëse, përgjuese, oruelliane. Shoqëria e gjurmon jetën private të heroinës, vajzës së re Mariana, dhe regjimi përzihet në çështjet morale të grigjës së vet, i kolektivizon fatet njerëzore. "Pasi kujtoi edhe një herë shqetësimin e Partisë për lumturinë e njerëzve", lexojmë në kapitullin IX.

Mariana është viktimë e një hetimi të vërtetë të jetës së saj private, që është e sanksionuar me një superstrukturë, që jep diploma të sjelljes së mirë apo qorton, siç e kemi parë tashmë te "Dimri i vetmisë së madhe", pas prishjes së fejesës së Besnikut me Zanën.Në romanin në fjalë gjithçka nis nga një mistifikacion i vogël, i kurdisur prej armiqve të Marianës dhe pak nga pak merr përmasa të tilla, që gati prekin tragjedinë e që, nga disa aspekte, na kujton "Shakanë" e Milan Kunderës.

Referime dhe shënime[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]