Claudio Pizarro

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Claudio Pizarro
Pizarro training FC Bayern (cropped).jpg
Pizarro me FC Bayern Munich në 2015
Të dhënat personale
Emri i plotëClaudio Miguel Pizarro Bosio[1]
Data e lindjes (1978-10-03) 3 Tetor 1978 (40 vjeç)
Vendi i lindjesCallao, Peru
Gjatësia1.84 m (6 ft 0 in)[2]
PozicioniSulmues
Informacionet për klubin
Klubi aktualBayern Munich
Numri14
Karriera në rini
1991–1995Cantolao
Karriera profesioniste*
VitetKlubiNdesh.(Gls)
1996–1997Deportivo Pesquero41(11)
1997–1999Alianza Lima44(25)
1999–2001Werder Bremen56(29)
2001–2007Bayern Munich174(71)
2007–2009Çelsi21(2)
2008–2009Werder Bremen (huazim)26(17)
2009–2012Werder Bremen77(43)
2012–2015Bayern Munich50(16)
2015–2017Werder Bremen47(15)
2017–20181. FC Köln16(1)
2018–Werder Bremen6(0)
Ekipi kombëtar
1999–Peru85(20)
* Ndeshjet dhe golat në nivelin profesionist, vetëm në ligën vendase deri në daten 20 tetor 2018.

† Ndeshje (Gola).

‡ Ndeshjet dhe golat në kombëtare deri më 12 tetor 2013

Claudio Miguel Pizarro Bosio (Spanjisht: [ˈklauðjo piˈsaro] lindur më 3 tetor 1978) është një futbollist peruan i cili luan si sulmues për klubin gjerman Werder Bremen dhe kombëtaren peruane. Pizarro njihet për golat e tij të shumtë dhe aftësinë në gjuajtjet me kokë.

Më 23 tetor 2010, Pizarro u bë lojtari i huaj me më shumë gola në Bundesligë duke thyer rekodin e vendosur nga Giovane Élber me 133 gola. Ai shënoi me skuadrën e tij të asaj kohe Werder Bremen në ndeshjen kundër Borussia Mönchengladbach.[3] Në shkurt 2014, Pizarro u bë golashënuesi i nëntë më i mirë i të gjitha kohërave në Bundesligë me 176 gola.[4]

Pizarro është lojtar i kombëtares peruane që nga viti 1999 duke e përfaqsuar atë në tre edicione të Copa América, gjithashtu ai ka luajtur 71 ndeshje dhe ka shënuar 19 gola duke qënë golashënuesi i katërt më i mirë i të gjitha kohërave, një rekod që e ndan sëbashku me Paolo Guerreron dhe Roberto Palacios.

Jeta e hershme[redakto | redakto tekstin burimor]

Pizarro ka lindur në El Callao dhe është rritur në Santiago de Surco, një qark i qytetit të Limës. Ai ka lindur nga prindërit Patricia Bosio dhe Claudio Pizarro Dávila i cili ka qënë një oficer i marinës.

Karriera[redakto | redakto tekstin burimor]

Deportivo Pesquero[redakto | redakto tekstin burimor]

Pizarro filloi karrierën e tij si i ri me Academia Deportiva CantolaoCallao. Ai më pas filloi karrierën e tij profesioniste duke luajtur me Deportivo Pesquero, një skuadër e vogël në provincën e Chimbote në veri të Perusë në moshën 17 vjeçare. Ndeshja e tij e parë si profesionist erdhi në vitin 1996 në ndeshjen kundër Alianza Lima. Ai shënoi dy golat e parë në karrierën profesioniste dy javë më vonë në fitoren 2–1 kundër Atletico Torino. Pavarërisht fillimit të mirë të karrierës, ai nuk ishte një titullar i përhershëm.

Alianza Lima[redakto | redakto tekstin burimor]

Pizarro shënoi 25 gola në dy sezone me Alianza Lima dhe ishte pjesë e skuadrës që arriti pozicionin e dytë në Torneo Apertura të Perusë në vitin 1999. Në një ndeshje të këtij turnamenti, skuadra luajti kundër Unión Minas me Pizarron i cili shënoi pesë gola. Pas suksesit të tij me Alianza, ai u zbulua nga zbuluesit e talentëve të Werder Bremen dhe u transferua te klubi gjerman në të njëjtin vit. Falë performancave të tij, ai arriti të luaj edhe ndeshjen e parë me kombëtaren peruane.

Werder Bremen[redakto | redakto tekstin burimor]

Njëzetenëntë golat e Pizarros me Werderin në dy sezone bënë që ylli peruan të kërkohej nga shumë trajnerë të klubeve europiane. Ai mbante fanellën me numër 10 në skuadër dhe konsiderohej lojtari më i mirë i skuadrës. Pas sezonit 2000–01, Werder lajmëroi se Pizarro nuk do të largohej në ndonje klub të madhë europian. Mediat raportonin se Real Madridi dhe BarcelonaSpanjës, Interi i Italisë dhe rivalët e Dortmundit kërkonin shërbimet e tij. Transferimi më i spekuluar në futbollin peruan monopolizoi interesin e shtypit kombëtar. Pas spekullimeve se ai do të shkonte në Spanjë, Pizarro mbylli javët e shumta të spekullimeve duke firmosur me Bayern Munich më 7 qershor 2001.

Bayern Munich[redakto | redakto tekstin burimor]

Pizarro në 2006 gjatë kohës së tij tek Bayern Munich

Në 2001, ai u ble nga Bayern Munich. Debutimi i tij nuk mund të ecte më mbarë, pasi ai shënoi shënoi gol vetëm katër minuta pasi kishte filluar ndeshja kundër Schalke 04 në ndeshjen e javës së dytë 2001–02 Bundesligës. Gjatë këtij sezoni, ai arriti të shënojë 15 gola në Bundesligë dhe 4 në Ligën e Kampioneve. Në dhjetor 2001, ai fitoi kupën Interkontinentale në finalen e luajtur në Tokjo dhe e fituar 1–0 nga Bayern kundër argjentinasve të Boca Juniors. Pizarro e filloi ndeshjen si titullar duke u zëvëdësuar në minutën e 118 me Pablo Thiam. Ai e mbylli sezonin e tij të parë me klubin bavarez duke shënuar 19 gola në 50 ndeshje në të gjitha kompedicionet.

Në sezonin 2002–03, Pizarro ishte një lojtar kyç në fitimin e ligës dhe DFB-Pokal. Kjo ishte trofeu i parë i ligës në karrierën e tij gjë që do të thoshte që Pizarro u ambjentua në mënyrë të shpejtë me futbollin gjerman. Ai ka qënë "Lojtari më i Mirë" në tre prej ndeshjeve të ligës dhe në shkurt 2003, ai pësoi një dëmtim që gjithsesi nuk ia hoqi vendin e titullarit në skuadër. Pizarro e përfundoi sezonin në ligë si golashënuesi i tretë më i mirë me 15 gola, 6 më pak se Giovane Élber dhe Thomas Christiansen. Ai e mbylli sezonin e tij të parë me Bayernin duke shënuar 19 gola në 45 ndeshje në të gjitha kompedicionet. Duke qënë një nga lojtarët më të rëndësishëm në sezonin 2002–03, ai fitoi edhe pseudonimin "Pizagol" nga tifozët e klubit.

Kontrata e Pizarros me kampionët e gjermanisë skandonte në sezonin 2006–07 dhe negociatat për ta rinovuar atë nuk po shkonin siç duhet, gjë që bëri që skuadrat si Sevilja, Benfica dhe Rangers të bëheshin gati për të bërë lëvizjen e parë për ta transferuar sulmuesin peruan.

Ndërkohë, Pizagol fitoi ligën dhe u shpall kampion duke fituar edhe kupënsezonin 2004–05. Ai luajti gjashtë sezone me Bayernin në futbollin gjerman duke shënuar gjithsej 100 gola në Bundesligë, duke qënë lojtari i katërt i huaj me më shumë gola pas: Giovane Élber (133) Aílton (106) dhe Stéphane Chapuisat (106).

Në sezonin 2004–05 ku edhe fitoi dy tituj, pavarësisht se luajti vetëm 35 ndeshje në të gjitha kompedicionet, Pizarro pati një mesatare shënimi fantastike pasi shënoi plot 21 gola me një mesatare një gol për ndeshje.

Pizarro më vonë refuzoi një zgjatje të kontratës të ofruar nga presidenti Franz Beckenbauer. Aryet ishin se Pizarro kërkonte rritje rroge dhe kjo gjë e zemëroi Karl-Heinz Rummenigge i cili tha: "Çdo kush që ka dëshirë të fitojë aq sa Shevchenko, duhet të fillojë të luaj si ai".

Më 20 maj 2007, Bayern Munich lajmëroi zyrtarisht se Pizarro do të largohej nga klubi.[5]

Çelsi[redakto | redakto tekstin burimor]

Më 1 korrik 2007, Çelsi zyrtarisht bleu Pizarron dhe u konfirmua se lojtari kishte kaluar me sukses vizitat mjeksore dhe kishin ranë dakord mbi kushtet personale për t'u bashkuar me klubin, duke firmosur një kontratë katër vjeçare.[6] Ai u bë peruani i parë që firmoste për Çelsin. Pizarro zbuloi gjithashtu se vendimi i tij për t'u transferuar në Londër ishte ndikuar nga këshillat e shokut të tij të kombëtares Nolberto Solano, i cili ka luajtur në Angli me Newcastle, Aston Villën dhe West Ham United, si dhe Owen Hargreaves, i cili në atë kohë kishte luajtur edhe për Bayern Munich.[7]

Pizarro zgjodhi numrin e tij të preferuar 14, që e mban të veshur me kombëtaren peruane, dhe që e pasur gjatë kohës që ka qënë lojtar i Bayern Munich. Ai pasoi Geremin si mbajtës i fanellës me numrin 14 me Çelsin. Ai bëri debutimin e tij kundër Manchester United2007 FA Community Shield duke hyrë si zëvëndësues dhe humbi një nga penalltitë në gjuajtjet e penalltive me Çelsin që humbi ndeshjen.[8] Karriera e tij në ligë me Çelsin pati një fillim të mirë, pasi ai shënoi gol në debutimin e tij në ndeshjen e javës së parë të sezonit 2007–08 kundër Birmingham Cityt.[9] Megjithatë, pas largimit të José Mourinhos dhe blerjes së sulmuesit francez Nicolas Anelka, Pizarro kosinderohej nga trajneri i ri Avram Grant si zgjedhje e dytë e sulmit të Bluve. Ai nuk luajti një rol të rëndësishëm në avancimin e Çelsit në raundin e katërt në 2008 FA Cup kundër Queens Park Rangers.[10] Më vonë, ai shënoi golin e vetëm në një ndeshje kundër Birmingham Cityt duke i dhuruar Çelsit tre pikë në ligë/[11] Këto ishin dy golat e vetëm të Pizarros me fanellën e Çelsit.

Rikthimi dhe huazimi te Werder Bremen[redakto | redakto tekstin burimor]

Pizarro gjatë një seance stërvitore në 2011.

Më 15 gusht 2008, ai u huazua deri në fund të sezonit te Werder Bremen.[12] Pas lajmërimit se Pizarro do t'i bashkohej skuadrës së parë , një numër shumë i madhë i tifozëve të Werderit u rreshtuan për të blerë fanellën e tij, duke treguar Pizarro ende vlerësohej në Bremen, shtatë vite pas largimit nga klubi. Ai j'u dha fanella me numrin 24 dhe shënoi golin e parë pas rikthimit në ndeshjen e dytë të tij, duke shënuar golin e parë të Werderit në humbjen 3–2 kundër Borussia Mönchengladbach më 30 gusht.[13] Pizarro shënoi golin e katërt të skuadrës në fitoren impresionuese 5–2 kundër Bayern Munich më 20 shtator në Allianz Arena, kurse ish shoku u tij te Werder Tim Borowski shënoi të dy golat e Bayernit.[14].

Më 26 shkurt 2009, Pizarro shënoi dy gola në pjesën e parë, duke barazuar avantazhin e dy golave në ndeshjen kundër Milanit, duke i eleminuar italianët me rezultatin e përgjithshëm 3–3 (golat jashtë fushe) nga Kupa UEFA në raundin e 32.[15] Në ndeshjen e kthimit të raundit të 16 kundër italianëve të Udineses në Kupën UEFA më 17 prill, Pizarro shënoi një gol dhe shoku i tij Diego shënoi dy gola për të marrë një barazim fantastik 3–3 dhe një kualifikim me rezultatain e përgjithshëm 6–4.[16] Ai shënoi një tregolësh më 4 maj në fitoren 4–1 të Werderit kundër Hannover 96, duke mbajtur gjallë shpresat për një vend në europë.[17]

Roli i Pizarros ishte themelor në kualifimin e Werderit në finalen e Kupës UEFA,[18] duke shënuar një gol në humbjen e Werderit 3–2 jashtë fushe kundër Hamburg më 7 maj, duke kompletuar rezultatin e përgjithshëm 3–3 duke u kualifikuar me regullin e golave jashtë fushe kundër rivalëve gjermanë.[19] Megjithatë, në mungesë të mesfushorit Diego në finalen kundër Shakhtar Donetsk, Pizarro nuk mundi dot të shpëtojë skuadrën nga humbja 2–1 pas kohës shtesë kundër kampionëve ukrainas më 20 maj 2009 në finalen e madhe në stadiumin Şükrü SaracoğluStamboll.[20]

Pizarro ishte vendimtar dhe i rëndësishëm për klubin në huazimin e rikthimit të tij te klubi, duke shënuar 17 gola në vetëm 26 ndeshje në Bundesligë në sezonin 2008–09.[21] Më 18 gusht 2009, Pizarro firmosi me Werder Bremen për një shumë të padiur pas atij sezoni impresionues gjatë huazimit të tij.[22] Në sezonin 2009–10, ai vazhdoi të ishte vendimtar për skuadrën duke shënuar 16 gola në 26 ndeshje në Bundesligë. Pas një tregolshi kundër Twentes, ai u bë golashënuesi më i mirë i Ligës së Europës me nëntë gola në tetë ndeshje; pavarëisht se kishte aq gola sa paraguajiani Óscar Cardozo, ai sërisht u rendit i pari pasi kishte katër ndeshje më pak. Më 23 tetor 2010, Pizarro u bë lojtari i huaj me më shumë gola në Bundesligë me 134 duke thyer rekodin e vendosur nga Giovane Élber me 133 gola pas golit të shënuar kundër Borussia Mönchengladbach.[23]

Më 6 mars 2011, ai shënoi golin e 138 në Bundesligë në fitoren kundër Freiburg duke kaluar sulmuesin e famshëm gjerman Uwe Seeler në listën e golashënuesve më të mirë të të gjitha kohërave në Bundesligë. Më 15 maj 2012, Pizarro lajmëroi se ai do të largohej nga Werder Bremen në merkaton e verës.[24]

Rikthimi te Bayern Munich[redakto | redakto tekstin burimor]

Pizarro duke luajtur në një ndeshje në Ligën e Kampioneve në vitin 2014

Më 24 maj 2012, Pizarro udhëtoi në Gjermani për të firmosur me Bayern Munich. Një ditë më vonë, babai i tij konfirmoi gjithçka nëpërmjet një interviste me ESPN se Pizarro do të firmoste me Bayernin. Më 26 maj, Pizarro firmosi një kontratë një vjeçare me klubin duke u bërë blerja e tyre e katërt për sezonin 2012–13.[25] Ai fitoi trofeun e tij të parë me Bayernin që më 12 gusht 2012 fitoi Superkupën Gjermane pas fitores 2–1 kundër rivalëve të Borussia Dortmund.[26] Në këtë ndeshje, Pizarro ishte një zëvëndësim i papërdorur. Ai luajti ndeshjen e parë pas rikthimit më 20 gusht 2012, duke hyrë në fushë në minutën e 81 në vend të Mario Mandžukić dhe duke shënuar një gol në minutën e 88 duke kontribuar në fitoren 0–4 kundër Jahn Regensburg.[27] Vetëm pesë ditë më vonë, Pizarro bëri debutimin e tij në ligë në fitoren 0–3 jashtë fushe kundër Greuther Fürth; ai hyri në fushë në minutën e 81 në vend të Mandžukić.[28] Më 31 tetor 2012, Pizarro shënoi dy gola kundër KaiserslauternDFB-Pokal.[29] Në ndeshjen e Ligës së Kampioneve kundër Lille më 7 nëntor, Pizarro shënoi një tregolësh në 33 minutat e para të ndeshjes me Bayernin që shkatërroi kundërshtarët francezë me rezultatin 6–1.[30]

Më 30 mars 2013, Pizarro i impresionoi të gjithë duke shënuar katë gola dhe duke assituar dy herë në fitoren shkatërrimte 9–2 kundër HamburgerAllianz Arena;[31] këto ishin golat e tij të parë në Bundesligë për sezonin 2012–13. Më 6 prill 2013, Pizarro fitoi titullin e tij të katërt të Bundesligës pasi Bayern mposhti 1–0 Eintracht Frankfurt dhe siguroi në mënyrë matematikore titullin e 23 kampion,[32] me Pizarron që hyri në fushë minutën e 75 në vend të Mario Gómez. Bayerni u bë skuadra e parë në Gjermani që fiton titullin gjashtë javë para përfundimit të ligës. Më 25 maj 2013, Pizarro fitoi Ligën e Kampioneve për herë të parë në karrierën e tij pasi Bayern Munich fitoi kundër rivalëve të Borussia Dortmundstadiumin Wembley.[33] Ai nuk luajti asnjë minutë në këtë ndeshje. Golat e ndeshjet për Bayernin erdhën nga Mario Mandžukić and Arjen Robben më këtë të fundi që shënoi golin e fitores në minutën e 89, duke i sjellë klubit trofeun e pestë në histori.

Në sezonin 2013–14, Pizarro ishte një lojtar zëvëndësues. Ai shënoi golin e parë të sezonit më 21 shtator në një fitore 4–0 jashtë fushe kundër Schalke 04. Vetëm katër ditë më vonë, ai shënoi golin e dytë të sezonit në fitoren 4–1 kundër Hannover 96. Më pas, vonë në dhjetor, ai ishte në listën e lojtarëve të thirrur nga trajneri Pep Guardiola për të luajtur në Kupën e Botës për Klube. Ai luajti 15 minuta në fitoren 3–0 kundër Guangzhou Evergrande në gjysmë-finale, kurse në finale, Bayern mposhti me rezultatin 2–0 në finale Raja Casablancan me Pizarron që nuk luajti asnjë minutë, por fitoi titullin e dytë ndërkombëtarë në karrierën e tij.

Kombëtarja[redakto | redakto tekstin burimor]

Pizarro para një ndeshje me kombëtaren në vitin 2007.

Pizarro ka qënë një lojtar i regullt i Perusë që nga viti 1999, dhe ka zëvëndësuar Nolberto Solano si kapiteni i skuadrës. Karriera e tij me kombëtaren nuk është e njëjtë si me klubet, pasi ai ka shënuar vetëm 19 gola. Pizarro ka qënë titullar në edicionet kualifikuese të Kupës së Botës në vitet 2002, 2006, 2010 dhe 2014. Tifozët e kombëtares peruane janë aktuar nga paraqitjet e vakta të Pizarros në kualifikuese.

2004 Copa América gjatë kohës kur po luante me kombëtaren peruane, ai theu kafkën e kokës, pas një përplasje kokë më kokë me një lojtar në një fitore 3–1 kundër Venezuelës, kjo gjë e detyroi Pizarron të braktiste turnamentin dhe të shkonte në Gjermani për t'u operuar.[34] Ky dëmtim nuk e lejoi Pizarron që të luaj futboll për tre muaj.

Nën drejtimin e trajnerit Julio César Uribe, Pizarro luajti me Perunë në 2007 Copa América dhe shënoi dy gola kundër Bolivisë.

Më 7 dhjetor 2007, u bë një hetim i papritur për futjen e grave dhe akoolit në hotelin ku po qëndronte kombëtarja dy ditë para ndeshjes kundër Ekuadorit që përfundoi me humbjen 5–1, kjo gjë solli pezullimin e Pizarros për 18 muaj nga kombëtarja një ditë para se të fillonte ndeshja.[35] Lojtarët e tjerë peruanë si Jefferson Farfan dhe të tjerët u pezulluan. Që kur Pizarro deklaroi se ai ishte i pafajshëm, ai filloi një gjygj kundër federatës peruane të futbollit. Veprimi alarmoi FIFA-n në lidhje me rastin, e cila e paralajmëroi lojtarin që të mos merrte iniciativën për të shkuar në gjygj ose përndyshe ai do të përjashtohej nga kombëtarja.[36].

Më 3 korrik 2008, pas një hetimi tjetër dhe zbulimi të fakteve të reja, pezullimi u ndryshua në tre muaj (që nga data që u ndryshua prill 2008) dhe u vendos një gjobë prej 10,000 $. Pizarro u pezullua me tre muaj nga aktivitetet me Perunë.

Më 17 prill 2009, Pizarro fitoi gjygjin kundër federatës së vendit të tij. Gjykata e Arbitrazhit për Sport anulloi gjobën 10,000 $ nga federata peruane e futbollit që e kishte vendosur për Pizarron pas incidentit të supozuar në nëntor 2007. "Faktet e parashtruara nga (federata), në lidhje me Pizarro nuk janë të mbështetura me dëshmi konkrete ", tha gjykata më e lartë e Sport-eve në një deklaratë.

Pizarro u shpreh i kënaqur me rezultatin përfundimtar. Ai shpjegoi: "Unë jam shumë i kënaqur dhe ndihem i përligjur, tha Pizarro." Nderi im është rivendosur. Familja ime dhe miqtë kanë qëndruar gjithmonë me mua dhe e dinin se këto ishin të gjitha gënjeshtra që u përhapën rreth meje. Por ky vendim tani do të më japë siguri për të gjithë ata që kishin dyshime se unë kam thënë gjithmonë të vërtetën.

Jeta personale[redakto | redakto tekstin burimor]

Ai ka një motër, Patrician dhe një vëlla, Diegon.[37] Vëllai i vogël Diego, është gjithashtu një futbollist i cili luan me Cienciano, duke qënë një lojtar i Bayern Munich II gjatë viteve 2007 dhe 2008.[38]

Pizarro është martuar me të dashurën e fëmijërisë Karla Salcedo, dhe sëbashku ata kanë tre fëmijë, Dy djem me emrat Claudio dhe Gianluca, dhe një vajzë me emrin Antonella.[39] Pizarro sëbashku me Joey Barton kanë në pronësi një vend me emrin 'Crying Lightning' ku zhvillohen gara me kuaj.[40] Në janar 2011, 'Crying Lightning' konkurruan në Nad Al Sheba RacecourseDubai.[41]

Statistikat[redakto | redakto tekstin burimor]

Klubet[redakto | redakto tekstin burimor]

Redaktuar më 1 mars 2014 [42][43]

Performancat Liga Kupa Kupa e Ligës Kontinenti Tjetër Total
Sezoni Klubi Divizioni Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola
Peru Liga South America Tjetër Total
1996 Deportivo Pesquero Primera División 171 3 17 3
1997 25 8 25 8
1998 Alianza Lima 22 7 0 22 7
1999 22 18 22 18
Gjermania Liga DFB-Pokal DFB-Ligapokal Europe Tjetër[n 1] Total
1999–2000 Werder Bremen Bundesliga 25 10 5 2 0 0 9 3 39 15
2000–01 31 19 1 0 5 4 37 23
2001–02 Bayern Munich 30 15 4 0 0 0 14 4 2 0 50 19
2002–03 31 15 6 2 1 0 7 2 45 19
2003–04 31 11 4 1 1 0 7 0 43 12
2004–05 23 11 5 6 0 0 7 4 35 21
2005–06 26 11 5 5 1 0 6 1 38 17
2006–07 33 8 2 0 0 0 10 4 45 12
Anglia League FA Cup League Cup Europa CS Total
2007–08 Çelsi Premier Liga 21 2 4 0 4 0 2 0 1 0 32 2
Gjermania Liga DFB-Pokal Europe Tjetër Total
2008–09 Werder Bremen Bundesliga 26 17 5 4 15 7 46 28
2009–10 26 16 4 1 10 11 0 0 40 28
2010–11 22 9 2 2 5 3 29 14
2011–12 29 18 0 0 29 18
2012–13 Bayern Munich 20 6 2 3 6 4 0 0 28 13
2013–14 10 3 1 1 3 0 0 0 14 4
Total Peru 86 36 0 86 36
Gjermania 363 169 46 27 3 0 104 47 2 0 518 243
Anglia 21 2 4 0 4 0 2 0 1 0 32 2
Karriera në total 470 207 50 27 7 0 106 47 3 0 636 281
  1. ^ Përfshirë 2001 UEFA Super Kupa dhe 2001 Kupa Interkontinentale

Kombëtarja[redakto | redakto tekstin burimor]

Redaktuar më 5 maj 2015 [44]

Kombëtarja Peruane
Viti Ndeshje Gola
1999 11 3
2000 8 0
2001 6 2
2002 0 0
2003 8 3
2004 6 2
2005 4 0
2006 2 1
2007 10 2
2008 0 0
2009 0 0
2010 0 0
2011 6 2
2012 5 1
2013 4 3
Total 71 19

Golat me kombëtaren[redakto | redakto tekstin burimor]

Golat dhe rezultatet me kombëtaren peruane

Trofe[redakto | redakto tekstin burimor]

Bayern Munich[45]
Werder Bremen
Personale
  • 2005 Lojtari më i mirë iberoamerikan në Europë [46]
  • Golashënuesi më i mirë i Ligës së Europës: 2010
  • Golashënuesi më i mirë i huaj në historinë e futbollit gjerman.
  • Golashëuesi i nëntë më i mirë të gjitha kohërave në Bundesligë.

Referencat[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ "FIFA Club World Cup Morocco 2013: List of Players" (PDF). FIFA. 7 dhjetor 2013. Marrë më 23 shkurt 2014. 
  2. ^ "Claudio Pizarro Bayern profile". Bayern Munchen. Marrë më 16 prill 2013. 
  3. ^ "Keine Erfolgserlebnisse für die Sorgenkinder". kicker (në gjermanisht). 23 tetor 2010. Marrë më 23 tetor 2010. 
  4. ^ "Germany » Bundesliga » Rekordtorjäger » rank 1 - 50". worldfootball.net. Marrë më 15 shkurt 2014. 
  5. ^ "Hargreaves set to seal Manchester United deal". Bayern Munich. 20 maj 2007. Marrë më 1 qershor 2007. 
  6. ^ "Pizarro is second summer signing". Chelsea F.C. 16 prill 2007. Marrë më 1 qershor 2007. 
  7. ^ Rowbottom, Mike (25 korrik 2007). "Peruvian Pizarro brings a 'British' touch to Chelsea". The Independent. Marrë më 21 gusht 2011. 
  8. ^ "Chelsea 1–1 Man Utd". BBC Sport. 5 gusht 2007. Marrë më 1 maj 2012. 
  9. ^ "Chelsea 3–2 Birmingham". BBC. 12 gusht 2007. Marrë më 1 maj 2012. 
  10. ^ "Chelsea 1–0 QPR". BBC Sport. 5 janar 2008. Marrë më 1 maj 2012. 
  11. ^ "Birmingham 0–1 Chelsea". BBC Sport. 19 janar 2008. Marrë më 1 maj 2012. 
  12. ^ "Chelsea send Pizarro on loan to Werder". CNN. 15 gusht 2008. Marrë më 28 maj 2013. 
  13. ^ "Borussia M'gladbach 3-2 Werder Bremen". ESPN FC. 30 gusht 2008. Marrë më 28 maj 2013. 
  14. ^ "Bayern Munich 2-5 Werder Bremen". ESPN FC. 20 shtator 2009. Marrë më 28 maj 2013. 
  15. ^ "AC Milan 2-2 Werder Bremen: Italians crash out". ESPN FC. 26 shkurt 2009. Marrë më 28 maj 2013. 
  16. ^ Aikman, Richard (17 prill 2009). "Relieved Bremen thwart Udinese recovery". UEFA. Marrë më 28 maj 2013. 
  17. ^ "Werder Bremen 4-1 Hannover 96". ESPN FC. 4 maj 2009. Marrë më 28 maj 2013. 
  18. ^ Andersson, Astrid (8 maj 2009). "Werder Bremen face Shakhtar Donetsk in Uefa Cup final". The Telegraph. Marrë më 28 maj 2013. 
  19. ^ Huggins, Trevor (7 maj 2009). "Bremen fightback earns final place". UEFA. Marrë më 28 maj 2013. 
  20. ^ Atkin, John (20 maj 2009). "Jadson the difference as Shakhtar triumph". UEFA. Marrë më 28 maj 2013. 
  21. ^ "Claudio Pizarro". ESPN FC. Marrë më 28 maj 2013. 
  22. ^ "Werder secure Pizarro permanently". Sky Sports. 18 gusht 2009. Marrë më 28 maj 2013. 
  23. ^ "Pizarro breaks record in Werder victory". ESPN FC. 23 tetor 2010. Marrë më 28 maj 2013. 
  24. ^ "Claudio Pizarro verlässt Werder Bremen". Werder Bremen (në gjermanisht). 15 maj 2012. Marrë më 15 maj 2012. 
  25. ^ "Pizarro kehrt zum FC Bayern zurück". FC Bayern Munich (në gjermanisht). 26 maj 2012. Marrë më 26 maj 2012. 
  26. ^ "Bayern Munchen fiton Superkupën e Gjermanisë". shqipmedia.com. 12 gusht 2012. Marrë më 28 shkurt 2014. 
  27. ^ "Bayern Crushes Jahn Regensburg 4-0 to Advance in Pokal". bavarianfootballworks.com (në anglisht). 20 gusht 2012. Marrë më 28 shkurt 2014. 
  28. ^ "Greuther Fürth vs. Bayern Munich - 25 August 2012". Soccerway.com. 25 gusht 2012. Marrë më 1 mars 2014. 
  29. ^ "Pizarro und Robben machen's jeweils doppelt". kicker.de. 31 tetor 2012. Marrë më 1 mars 2014. 
  30. ^ "Pizarro treble inspires six-goal Bayern". UEFA. 7 nëntor 2012. Marrë më 8 nëntor 2012. 
  31. ^ "Bajerni masakron 9-2 Hamburgun!". grid.al. 30 mars 2013. Marrë më 1 mars 2014. 
  32. ^ "Bayern Munchen shpallet kampion në Gjermani". grid.al. 6 prill 2013. Marrë më 1 mars 2014. 
  33. ^ "Finalja e Champions League. Triumfon Bayern Munchen, fiton 2 – 1 ndaj Borussia Dortmund". newnews.al. 25 maj 2013. Marrë më 17 mars 2014. 
  34. ^ "Pizarro heading to Germany to treat fractured skull". CNN Sports Illustrated. 13 korrik 2004. Marrë më 30 prill 2010. 
  35. ^ "Claudio Pizarro and Jefferson Farfan Suspended from Peru's National Soccer Selection". LiviningPeru.com. 7 dhjetor 2007. Marrë më 8 dhjetor 2007. 
  36. ^ "Claudio Pizarro might face international ban". ChelseaFC-blog.blogspot.com. 20 prill 2008. Marrë më 20 prill 2008. 
  37. ^ "Diego Pizarro". Transfermarkt. Marrë më 18 shtator 2009. 
  38. ^ "Ein Dreikäsehoch für die Bayern". Der Spiegel (në gjermanisht). 4 gusht 2007. Marrë më 18 shtator 2009. 
  39. ^ "Claudio Pizarro". Werder Bremen. 19 gusht 2008. Marrë më 18 shtator 2009. 
  40. ^ "Comedy Looks No Joke". Sporting Life. Marrë më 3 shkurt 2011. 
  41. ^ Milnes, David (11 janar 2011). "Newcastle star Joey Barton's horse Crying Lightening to break new ground in Dubai". Daily Mail. Marrë më 16 prill 2013. 
  42. ^ "Pizarro Chelsea stats". Bounder.Friardale.co.uk. Marrë më 16 prill 2013. 
  43. ^ "Claudio Pizarro – Matches in European Cups". RSSSF. Marrë më 16 prill 2013. 
  44. ^ Claudio Pizarro | National Football Teams
  45. ^ "C. Pizarro". Soccerway. Marrë më 18 July 2014. 
  46. ^ "Fox Sports Trophy 2005". Hispanic PR Wire (në spanjisht). Marrë më 30 prill 2011. 

Lidhje të jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]

 Commons: Claudio Pizarro – Album me fotografi dhe/apo video dhe materiale multimediale